Zabytkowe Falochrony w Świnoujściu

Wielce oryginalnym zabytkiem Świnoujścia są tamtejsze falochrony wystawione na polecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III w latach 1818-23. Architekci i budowniczowie wciąż darzą je wyjątkowym podziwem, jako że wzniesione w okresie kiedy nie znano jeszcze żelbetonu, zbudowane z kamienia przy użyciu zaprawy murarskiej, wciąż skutecznie nie dopuszczają do zapiaszczenia ujścia Świny do Bałtyku. Oba wpuszczone są daleko w morze.

Krótszy falochron zachodni, zachowany do dziś niemal bez żadnych przeróbek ma długość ok. 250 m, szerokość ok. 7 m, wystaje ponad powierzchnię wody ok. 1,5 m. Jest zakończony stawą nabieżnikową „Młyny”, wyznaczającą wejście na tor wodny Świnoujście – Szczecin. Stanowi ona atrapę białego wiatraka, który obok wspomnianej już latarni morskiej jest charakterystycznym symbolem miasta (w latach 30 XIX w. w Świnoujściu było 10 wiatraków).

Falochron wschodni ma długość 1400 m, tę samą co zachodni szerokość, jest jednak znacznie wyższy, ozdobiony na wschodnim boku koroną z ciosanego granitu zalaną jednak żelbetonem w latach 80 XX w. Po obu falochronach wiodą trasy spacerowe, jedne z najpopularniejszych w całym Świnoujściu.